Zwiększenie wykorzystania krajowego białka paszowego dla produkcji wysokiej jakości produktów zwierzęcych w warunkach zrównoważonego rozwoju
Type
Project
Date Issued
2019
Author
Discipline
agriculture and horticulture
Abstract (PL)
Wpływ trwałych (od 20 lat) uproszczeń w uprawie roli na efekty produkcyjne i ekonomiczne uprawy łubinu białego Butan w płodozmianie z 75% udziałem zbóż. W warunkach naturalnego uwilgotnienia łubin biały z powodu długotrwałej suszy i wysokiej temperatury plonował nisko: w uprawie tradycyjnej 1,7 t·ha-1, uprawie uproszczonej 1,7 t·ha-1 i uprawie zerowej 1,5 t·ha-1. Pięciokrotne deszczowanie spowodowało przyrost plonu nasion: w uprawie tradycyjnej o 112% (1,90 t·ha-1), uproszczonej o 125% (2,00 t·ha-1) i uprawie zerowej o 106% (1,60 t·ha-1). Deszczowanie obniżyło jednak zawartość białka w nasionach w uprawie tradycyjnej o 1,8%, w uprawie uproszczonej o 2,0% i uprawie zerowej 0,7%. Uzyskany plon białka w warunkach deszczowanych był wyższy niż w niedeszczowanych o: 485 kg·ha-1 (99%) w uprawie tradycyjnej, 506 kg·ha-1 (114%) w uprawie uproszczonej i 434 kg·ha-1 (105%) w uprawie zerowej. Wyższe plony uzyskane w warunkach deszczowanych były głównie następstwem wytworzenia większej liczby strąków i nasion na roślinie oraz większej masy 1000 nasion. System uprawy roli nie różnicował plonu nasion w warunkach niedeszczowanych, natomiast przy zastosowaniu deszczowania plony nasion były podobne tylko w uprawie tradycyjnej i uproszczonej, a w uprawie zerowej były o 15% niższe.
Wpływ trwałych (od 20 lat) uproszczeń w uprawie roli na efekty produkcyjne, środowiskowe i ekonomiczne uprawy soi odmiany Merlin w płodozmianie z 50% udziałem zbóż. Soja w warunkach naturalnego uwilgotnienia oraz długotrwałej suszy i wysokiej temperatury w okresie wegetacyjnym plonowała nisko na poziomie od 1,2 t·ha-1 w uprawie tradycyjnej do 1,5 t·ha-1 w uprawie zerowej. W następstwie czterokrotnego deszczowania plony nasion wzrosły w uprawie tradycyjnej o 1,40 (116%), w uprawie uproszczonej o 3,0 t·ha-1 (131%) i w uprawie zerowej o 2,8 t·ha-1 (87%).Wyższe plony nasion uzyskane pod wpływem deszczowania były głównie następstwem wykształcenia o 70% większej liczby strąków i o 80% większej liczby nasion na roślinie.
Systemy uprawy roli nie modyfikowały plonowania soi w warunkach niedeszczowanych. Natomiast przy zastosowania deszczowania soja plonowała najniżej w uprawie tradycyjnej oraz istotnie wyżej w obu systemach uproszczonych.
Zawartość białka w nasionach soi była wysoka i nie zmieniała się istotnie pomiędzy obiektami niedeszczowanymi i deszczowanymi, i średnio wynosiła 40,1%. Nieznaczny ale większy wpływ na zawartość białka miał system uprawy soi. Średnia zawartość białka wynosiła: w uprawie tradycyjnej 40,1%, uprawie uproszczonej 41,3% i w siewie bezpośrednim w ściernisko 38,9%. W warunkach naturalnego uwilgotnienia gleby plon białka był niższ niż w wariancie deszczowanym.
Plon białka w wariancie deszczowanym były niż w wariancie niedeszczowanym w uprawie: tradycyjnej o 121%, uproszczonej o 123% i siewie bezpośrednim w ściernisko 77%. Najwyższy plon białka 1054 kg·ha-1 zebrano w uprawie uproszczonej z zastosowaniem deszczowania.
Ocena wpływu trwałego stosowania uproszczeń w uprawie roli (od 20 lat) na plonowanie, jakość nasion i efekty ekonomiczne uprawy bobiku tradycyjnej, niskotaninowej odmiany Albus. Wschody polowe bobiku kształtowały się na zbliżonym poziomie w uprawie tradycyjnej i uproszczonej oraz w siewie bezpośrednim. Uprawa pasowa spowodowała istotne obniżenie liczby roślin po wschodach o 20% w stosunku do obsady zakładanej. Istotnie największy plon nasion bobiku uzyskano w siewie bezpośrednim (2,02 t∙ha-1), który był większy o 22% od średniego plonu nasion stwierdzonego w tradycyjnej, uproszczonej i pasowej uprawie roli. Analizując elementy plonowania można zauważyć, że największy plon nasion bobiku w siewie bezpośrednim był wynikiem głównie większej liczby roślin na jednostce powierzchni, natomiast w mniejszym stopniu zależał od poprawy pozostałych elementów plonowania. Sposób uprawy roli nie modyfikował liczby nasion w strąku. Procentowa zawartość białka w nasionach bobiku kształtowała się na zbliżonym poziomie, w zakresie od 28,3 do 28,7%, we wszystkich wariantach uprawy roli. Plon białka, jako iloczyn plonu nasion i procentowej zawartości białka w nasionach, istotnie największy był w siewie bezpośrednim, w odniesieniu do plonu stwierdzonego w pozostałych sposobach uprawy roli. Warianty uprawy bezorkowej, szczególnie siew bezpośredni, sprzyjały liczniejszemu występowaniu brodawek na korzeniach bobiku aniżeli uprawa płużna. Masa resztek pożniwnych (słoma+korzenie) kształtowała się na zbliżonym poziomie w tradycyjnej, uproszczonej i pasowej uprawie roli, natomiast najwięcej resztek pożniwnych pozostawił bobik uprawiany w siewie bezpośrednim. Masa azotu zgromadzona w resztkach pożniwnych bobiku wahała się od 41,6 kg ha-1 w tradycyjnej uprawie roli do 45,9 kg∙ha-1 w siewie bezpośrednim. Sposoby uprawy bezorkowej, szczególnie siew bezpośredni, sprzyjały większej wilgotności gleby w warstwie 0-10 oraz 10-20 cm, w odniesieniu do wilgotności w tradycyjnej uprawie roli, z wyjątkiem uprawianego rzędu w pasowej uprawie roli. Wierzchnia warstwa gleby (0-10 cm) na obiektach z wariantami uprawy bezorkowej charakteryzowała się większą aktywnością enzymatyczną, niż w tradycyjnej uprawie roli. Odnotowano stymulujące działanie sposobów uprawy bezorkowej, na jakość gleby w porównaniu do tradycyjnej uprawy roli.
Wartość przedplonowa roślin strączkowych dla pszenicy ozimej w warunkach stosowania krótkotrwałych uproszczeń w uprawie roli. Plon ziarna pszenicy ozimej wysiewanej po bobiku, soi, łubinie białym i grochu był wyższy odpowiednio o 17,2
Wpływ trwałych (od 20 lat) uproszczeń w uprawie roli na efekty produkcyjne, środowiskowe i ekonomiczne uprawy soi odmiany Merlin w płodozmianie z 50% udziałem zbóż. Soja w warunkach naturalnego uwilgotnienia oraz długotrwałej suszy i wysokiej temperatury w okresie wegetacyjnym plonowała nisko na poziomie od 1,2 t·ha-1 w uprawie tradycyjnej do 1,5 t·ha-1 w uprawie zerowej. W następstwie czterokrotnego deszczowania plony nasion wzrosły w uprawie tradycyjnej o 1,40 (116%), w uprawie uproszczonej o 3,0 t·ha-1 (131%) i w uprawie zerowej o 2,8 t·ha-1 (87%).Wyższe plony nasion uzyskane pod wpływem deszczowania były głównie następstwem wykształcenia o 70% większej liczby strąków i o 80% większej liczby nasion na roślinie.
Systemy uprawy roli nie modyfikowały plonowania soi w warunkach niedeszczowanych. Natomiast przy zastosowania deszczowania soja plonowała najniżej w uprawie tradycyjnej oraz istotnie wyżej w obu systemach uproszczonych.
Zawartość białka w nasionach soi była wysoka i nie zmieniała się istotnie pomiędzy obiektami niedeszczowanymi i deszczowanymi, i średnio wynosiła 40,1%. Nieznaczny ale większy wpływ na zawartość białka miał system uprawy soi. Średnia zawartość białka wynosiła: w uprawie tradycyjnej 40,1%, uprawie uproszczonej 41,3% i w siewie bezpośrednim w ściernisko 38,9%. W warunkach naturalnego uwilgotnienia gleby plon białka był niższ niż w wariancie deszczowanym.
Plon białka w wariancie deszczowanym były niż w wariancie niedeszczowanym w uprawie: tradycyjnej o 121%, uproszczonej o 123% i siewie bezpośrednim w ściernisko 77%. Najwyższy plon białka 1054 kg·ha-1 zebrano w uprawie uproszczonej z zastosowaniem deszczowania.
Ocena wpływu trwałego stosowania uproszczeń w uprawie roli (od 20 lat) na plonowanie, jakość nasion i efekty ekonomiczne uprawy bobiku tradycyjnej, niskotaninowej odmiany Albus. Wschody polowe bobiku kształtowały się na zbliżonym poziomie w uprawie tradycyjnej i uproszczonej oraz w siewie bezpośrednim. Uprawa pasowa spowodowała istotne obniżenie liczby roślin po wschodach o 20% w stosunku do obsady zakładanej. Istotnie największy plon nasion bobiku uzyskano w siewie bezpośrednim (2,02 t∙ha-1), który był większy o 22% od średniego plonu nasion stwierdzonego w tradycyjnej, uproszczonej i pasowej uprawie roli. Analizując elementy plonowania można zauważyć, że największy plon nasion bobiku w siewie bezpośrednim był wynikiem głównie większej liczby roślin na jednostce powierzchni, natomiast w mniejszym stopniu zależał od poprawy pozostałych elementów plonowania. Sposób uprawy roli nie modyfikował liczby nasion w strąku. Procentowa zawartość białka w nasionach bobiku kształtowała się na zbliżonym poziomie, w zakresie od 28,3 do 28,7%, we wszystkich wariantach uprawy roli. Plon białka, jako iloczyn plonu nasion i procentowej zawartości białka w nasionach, istotnie największy był w siewie bezpośrednim, w odniesieniu do plonu stwierdzonego w pozostałych sposobach uprawy roli. Warianty uprawy bezorkowej, szczególnie siew bezpośredni, sprzyjały liczniejszemu występowaniu brodawek na korzeniach bobiku aniżeli uprawa płużna. Masa resztek pożniwnych (słoma+korzenie) kształtowała się na zbliżonym poziomie w tradycyjnej, uproszczonej i pasowej uprawie roli, natomiast najwięcej resztek pożniwnych pozostawił bobik uprawiany w siewie bezpośrednim. Masa azotu zgromadzona w resztkach pożniwnych bobiku wahała się od 41,6 kg ha-1 w tradycyjnej uprawie roli do 45,9 kg∙ha-1 w siewie bezpośrednim. Sposoby uprawy bezorkowej, szczególnie siew bezpośredni, sprzyjały większej wilgotności gleby w warstwie 0-10 oraz 10-20 cm, w odniesieniu do wilgotności w tradycyjnej uprawie roli, z wyjątkiem uprawianego rzędu w pasowej uprawie roli. Wierzchnia warstwa gleby (0-10 cm) na obiektach z wariantami uprawy bezorkowej charakteryzowała się większą aktywnością enzymatyczną, niż w tradycyjnej uprawie roli. Odnotowano stymulujące działanie sposobów uprawy bezorkowej, na jakość gleby w porównaniu do tradycyjnej uprawy roli.
Wartość przedplonowa roślin strączkowych dla pszenicy ozimej w warunkach stosowania krótkotrwałych uproszczeń w uprawie roli. Plon ziarna pszenicy ozimej wysiewanej po bobiku, soi, łubinie białym i grochu był wyższy odpowiednio o 17,2
4,7
14,8 i 16,9% (0,33-1,21 t∙ha-1) w porównaniu do jej uprawy po sobie. Pszenica charakteryzowała się nieznacznie wyższym plonem ziarna w warunkach tradycyjnej uprawy roli (o 2,7%
0,21 t∙ha-1), w porównaniu do uproszczonej uprawy roli. Wykazano interakcję pomiędzy przedplonem i dawką azotu oraz uprawą roli i dawką azotu w ocenie plonowania pszenicy ozimej. Pszenica po przedplonach strączkowych była w mniejszym stopniu porażona przez fuzaryjną zgorzel podstawy źdźbła.