DOBRY-[D]aidzein and pr[OB]iotic fo[R] health[Y]" Połączenie daidzeiny i Lactobacillus acidophilus w celu poprawy gospodarki wapnia i zdrowia kości
Type
Project
Date Issued
2022
Author
Iskandar Azmy Harahap
Discipline
food and nutrition technology
Abstract (PL)
Obecnie realizujemy Agendę na Rzecz Zrównoważonego Rozwoju 2030. Cele Zrównoważonego
Rozwoju (SDGs) opierają się na „Nie zostawiaj nikogo w tyle”. Punkt 3 SDG, dotyczący zapewnienia
zdrowego życia i promowania dobrego samopoczucia w każdym wieku, pokazuje, że nieodpowiednie spożycie
składników odżywczych skutkuje różnymi długo- i krótkoterminowymi problemami zdrowotnymi
związanymi ze zdrowiem kości, takimi jak osteoporoza i niska masa kostna.
Problem ze zdrowiem kości dotyka wszystkich ludzi bez względu na rasę i płeć. Częstość złamań
zaczyna rosnąć wykładniczo w 7. dekadzie życia. Odporność na złamanie zależy od różnych cech
fizjologicznych (mineralizacja/gęstość mineralna kości, obrót kostny, geometria i mikrostruktura kości,
budowa i właściwości fizyko-chemiczne kości), które zmieniają się w czasie życia pod wpływem czynników
genetycznych, hormonalnych, żywieniowych i środowiskowych. Jest więc jasne, że utrata wapnia z kości jest
poważnym problemem społecznym i ekonomicznym, a właściwe odżywianie może mu zapobiec, gdyż
przeciwdziała utracie kości. Obecne rekomendacje przeciwdziałania i leczenia osteoporozy pomenopauzalnej
obejmują hormonalna terapię zastępczą i leki. Podawanie estrogenów pomaga utrzymać odpwiednią mase
kostną lub ją wzmacnia, jednak zwiększa ryzyko rozwoju nowotworów układu rozrodnczego. A leki takie jak
bisfofoniany, kalcytonina, czy denosunam nie mogą byż stosowane przez długi okres czasu. Dlatego wydaje
się, że dotychczasowe leczenie osteoporozy pomenopauzalnej może nie być wystarczające i wymaga wsparcia.
Probiotyki mogą być stosowane w celu zmniejszenia pomenopauzalnej utraty masy kostnej poprzez
zwiększenie stabilności nabłonka jelit. Lactobacillus acidophilusjest zdolny do kolonizacji ludzkiej okrężnicy.
L. acidophilus ma również działanie przeciwdrobnoustrojowe i może być stosowany w leczeniu infekcji
jelitowych. Ponadto wykazano, że L. acidophilus może poprawić mikroarchitekturę kości beleczkowej i
korowej oraz zwiększyć gęstość mineralną kości. Efekt podawania L. acidophilus wynika z jego
immunomodulującego wpływu na układ odpornościowy gospodarza.
Dane epidemiologiczne sugerują, że regularne spożywanie izoflawonów z soi zmniejsza częstość
występowania zaburzeń zależnych od estrogenów i tych związanych z wiekiem, takich jak objawy menopauzy
u kobiet, osteoporoza, choroby sercowo-naczyniowe i nowotwory. Ekwol, wytwarzany z daidzeiny, jest
metabolitem pochodzącym z izoflawonu o największej aktywności estrogenowej i przeciwutleniającej.
Wiadomo, że ekwol ma wiele korzystnych skutków dla ludzkiego zdrowia. Przekształcenie daidzeiny w ekwol
odbywa się w jelicie poprzez działanie enzymów reduktazy należących do nie w pełni scharakteryzowanych
jeszcze składników mikroflory jelitowej. Ponadto daidzeina występuje obficie w soi lub produktach sojowych,
takich jak soja fermentowana, czyli tempeh, w której zawartość izoflawonów jest wyższa niż w soi
niesfermentowanej. Aktywnośc biologiczna daidzeiny w tempehu może być bardziej wydajna, z powodu jej
synergistycznego działania z innymi związkami aktywnymi.
Łączenie izoflawonów i probiotyków na stan wapnia i zdrowie kości to nowy i wciąż rozwijający się
obszar badań. Izoflawony i probiotyki pozytywnie wpływają na zdrowie kości, regulując wchłanianie wapnia,
mikrobiotę jelitową i różne szlaki metaboliczne związane z aktywnością osteoblastów i tworzeniem kości,
działając jako ogniwa w osi jelito-kość. Badania te zostaną podzielone na trzy etapy. Krok 1 to określenie
zawartości daidzeiny, innych izoflawonów i składników mineralnych w tempehu. Krok 2 polega na określeniu
wchłaniania i biodostępności wapnia in vitro w obecności L. acidophilus i daidzeiny w procesie trawienia.
Krok 3 polega na ocenie wpływu L. acidophilus i daidzeiny (albo z czystego związku albo tempeh) w badaniu
na szczurach z wyciętymi jajnikami. Punkt końcowy tego eksperymentu może przyczynić się do utrzymania
zdrowia kości w populacji ogólnej, zastępując dotychczasową suplementację określoną żywnością lub
bezpiecznie zmniejszając dawkę obecnie stosowanych leków u kobiet po menopauzie z osteoporozą.
Rozwoju (SDGs) opierają się na „Nie zostawiaj nikogo w tyle”. Punkt 3 SDG, dotyczący zapewnienia
zdrowego życia i promowania dobrego samopoczucia w każdym wieku, pokazuje, że nieodpowiednie spożycie
składników odżywczych skutkuje różnymi długo- i krótkoterminowymi problemami zdrowotnymi
związanymi ze zdrowiem kości, takimi jak osteoporoza i niska masa kostna.
Problem ze zdrowiem kości dotyka wszystkich ludzi bez względu na rasę i płeć. Częstość złamań
zaczyna rosnąć wykładniczo w 7. dekadzie życia. Odporność na złamanie zależy od różnych cech
fizjologicznych (mineralizacja/gęstość mineralna kości, obrót kostny, geometria i mikrostruktura kości,
budowa i właściwości fizyko-chemiczne kości), które zmieniają się w czasie życia pod wpływem czynników
genetycznych, hormonalnych, żywieniowych i środowiskowych. Jest więc jasne, że utrata wapnia z kości jest
poważnym problemem społecznym i ekonomicznym, a właściwe odżywianie może mu zapobiec, gdyż
przeciwdziała utracie kości. Obecne rekomendacje przeciwdziałania i leczenia osteoporozy pomenopauzalnej
obejmują hormonalna terapię zastępczą i leki. Podawanie estrogenów pomaga utrzymać odpwiednią mase
kostną lub ją wzmacnia, jednak zwiększa ryzyko rozwoju nowotworów układu rozrodnczego. A leki takie jak
bisfofoniany, kalcytonina, czy denosunam nie mogą byż stosowane przez długi okres czasu. Dlatego wydaje
się, że dotychczasowe leczenie osteoporozy pomenopauzalnej może nie być wystarczające i wymaga wsparcia.
Probiotyki mogą być stosowane w celu zmniejszenia pomenopauzalnej utraty masy kostnej poprzez
zwiększenie stabilności nabłonka jelit. Lactobacillus acidophilusjest zdolny do kolonizacji ludzkiej okrężnicy.
L. acidophilus ma również działanie przeciwdrobnoustrojowe i może być stosowany w leczeniu infekcji
jelitowych. Ponadto wykazano, że L. acidophilus może poprawić mikroarchitekturę kości beleczkowej i
korowej oraz zwiększyć gęstość mineralną kości. Efekt podawania L. acidophilus wynika z jego
immunomodulującego wpływu na układ odpornościowy gospodarza.
Dane epidemiologiczne sugerują, że regularne spożywanie izoflawonów z soi zmniejsza częstość
występowania zaburzeń zależnych od estrogenów i tych związanych z wiekiem, takich jak objawy menopauzy
u kobiet, osteoporoza, choroby sercowo-naczyniowe i nowotwory. Ekwol, wytwarzany z daidzeiny, jest
metabolitem pochodzącym z izoflawonu o największej aktywności estrogenowej i przeciwutleniającej.
Wiadomo, że ekwol ma wiele korzystnych skutków dla ludzkiego zdrowia. Przekształcenie daidzeiny w ekwol
odbywa się w jelicie poprzez działanie enzymów reduktazy należących do nie w pełni scharakteryzowanych
jeszcze składników mikroflory jelitowej. Ponadto daidzeina występuje obficie w soi lub produktach sojowych,
takich jak soja fermentowana, czyli tempeh, w której zawartość izoflawonów jest wyższa niż w soi
niesfermentowanej. Aktywnośc biologiczna daidzeiny w tempehu może być bardziej wydajna, z powodu jej
synergistycznego działania z innymi związkami aktywnymi.
Łączenie izoflawonów i probiotyków na stan wapnia i zdrowie kości to nowy i wciąż rozwijający się
obszar badań. Izoflawony i probiotyki pozytywnie wpływają na zdrowie kości, regulując wchłanianie wapnia,
mikrobiotę jelitową i różne szlaki metaboliczne związane z aktywnością osteoblastów i tworzeniem kości,
działając jako ogniwa w osi jelito-kość. Badania te zostaną podzielone na trzy etapy. Krok 1 to określenie
zawartości daidzeiny, innych izoflawonów i składników mineralnych w tempehu. Krok 2 polega na określeniu
wchłaniania i biodostępności wapnia in vitro w obecności L. acidophilus i daidzeiny w procesie trawienia.
Krok 3 polega na ocenie wpływu L. acidophilus i daidzeiny (albo z czystego związku albo tempeh) w badaniu
na szczurach z wyciętymi jajnikami. Punkt końcowy tego eksperymentu może przyczynić się do utrzymania
zdrowia kości w populacji ogólnej, zastępując dotychczasową suplementację określoną żywnością lub
bezpiecznie zmniejszając dawkę obecnie stosowanych leków u kobiet po menopauzie z osteoporozą.