Biologizacja - kluczem do zrównoważonego rolnictwa

Celem projektu jest wypracowanie katalogu dobrych praktyk w zakresie biologizacji rolnictwa w trzech sąsiadujących ze sobą krajach – Polska, Czechy i Słowacja z wykorzystaniem zasobów podmiotów gospodarczych prowadzących działalność rolniczą w skali rynku globalnego, bowiem taki jest zasięg działalności grupy kapitałowej. W tym wymiarze jest to jednocześnie przedsięwzięcie o charakterze innowacyjnym, w szczególności innowacji organizacyjnej w rozwiązywaniu doniosłego problemu gospodarczo-społecznego, które umożliwia realizację idei biologizacji rolnictwa w szerokim zakresie [tj. większej grupy krajów]. W wymiarze naukowym doniosłość tego problemu wpisuje się w kwestie skuteczności polityki rolnej, w tym mieści się w Samuelsonowskiej teorii wyboru publicznego (Samuelson 1954, Musgrave 1973), a szerzej w nurcie ekonomii instytucjonalnej oraz teorii rozwoju zrównoważonego (Pearce, Turner 1990

Pearce, Barbier, Markandya 1990). Istota sprowadza się do badań specyficznych dóbr publicznych jakimi jest biologizacja, bioróżnorodność i związane z nią pozytywne efekty zewnętrzne w sektorze rolnym. Rolnictwo jako sektor gospodarki mający ważne znaczenie dla utrzymania i wzmocnienia biologicznej różnorodności wytwarza zarówno pozytywne, jak i negatywne efekty zewnętrzne. Nie są one jednak uwzględniane w rachunku mikroekonomicznym producentów rolnych, co skutkuje rozbieżnością między celami mikroekonomicznymi a celami społecznymi. Istnieje potrzeba wymiany doświadczeń dotyczących metod stosowanych przez gospodarstwa rolnicze, by wpływ rolnictwa na środowisko był jak najbardziej optymalny przy jednoczesnym podnoszeniu świadomości pracowników w zakresie kształcenia zawodowego w miejscu pracy. Dopełniającym celem projektu jest zbudowanie trwałego partnerstwa na rzecz podnoszenia poziomu świadomości poprzez poprawę kształcenia zawodowego osób zajmujących się rolnictwem. Osiągnięcie celu będzie możliwe poprzez wspólne uczenie się partnerów - wymianę doświadczeń, a także konfrontację stosowanych praktyk i metod. Do współpracy w ramach projektu zaproszono ludzi świata nauki oraz praktyków gospodarczych z Polski, Czech i Słowacji.
Wśród spodziewanych efektów projektu, w trakcie jego trwania, jest wymiana doświadczeń w międzynarodowej i interdyscyplinarnej grupie, pomiędzy pracownikami jednostek naukowo-badawczych Instytutu Rozwoju Wsi i Rolnictwa PAN oraz Uniwersytetu Przyrodniczego i największych gospodarstw rolnych. Pracownicy biorąc udział w krajowych i międzynarodowych wydarzeniach – konferencjach, seminariach i warsztatach, porównują osiągnięcia nauki w różnych częściach świata i dzięki temu mogą oceniać wartość zastosowanych metod i sugerować najlepsze rozwiązania. Oczekujemy, że za sprawą uczestnictwa w projekcie wzrośnie poziom wiedzy z zakresu rolnictwa biologizacyjnego m. in. w aspektach – ekonomicznym, społecznym i innowacyjnym. Kolejnym spodziewanym rezultatem jest podniesienie świadomości członków grupy projektowej w zakresie samokształcenia zawodowego. Oczekujemy, że wskutek wizyt studyjnych w gospodarstwach wielkotowarowych nastąpi wymiana doświadczeń i poznamy techniki rolnictwa biologizacyjnego, niwelującego negatywne skutki uprawy intensywnej, przejawiającego się m.in. dbałością o stan gleby, jej życie biologiczne i strukturę, wysoką kulturę uprawy, nasadzeniami i pielęgnacją pasów krzewów i drzew w granicach pól, które są siedliskiem wielu gatunków zwierząt, również gatunków zagrożonych, ochroną wód poprzez efektywne nawożenie oraz minimalizację zużycia środków ochrony roślin, uprawą roślin poplonowych, będących cennym pożywieniem dla pszczół, dbałością o bioróżnorodność i rozszerzaniem płodozmian o rośliny strączkowe, które również wpływają na ograniczenie nazwożenie przez wiązanie azotu atmosferycznego oraz odpowiedzialne gospodarowanie resztkami pożniwnymi. Konfrontacja wniosków, zawartych w materiałach przygotowanych przez organizatorów poszczególnych warsztatów, da możliwość dokonania analizy porównawczej stosowanych przez gospodarstwa metod. Partnerzy projektu oczekują, że dzięki temu rezultatem końcowym projektu będzie katalog dobrych praktyk zawierający możliwie najlepsze techniki biologizacyjne, który zarazem będzie stanowił swoistą rekomendację do stosowania w gospodarstwach rolnych określonych rozwiązań.