Simple item page
 

Zwiększenie wykorzystania krajowego białka paszowego dla produkcji wysokiej jakości produktów zwierzęcych w warunkach zrównoważonego rozwoju

dc.abstract.plOcena trwałego stosowania uproszczeń w uprawie roli na plonowanie i jakość nasion bobiku. Najwyższe wschody polowe bobiku odnotowano w pasowej uprawie roli, najniższe zaś w siewie bezpośrednim. Bobik plonował na zbliżonym poziomie w uproszczonej i pasowej uprawie roli oraz w siewie bezpośrednim, natomiast uprawa tradycyjna przyczyniła się do istotnego obniżenia plonu nasion, odpowiednio o 18,5, 19,7 i 13,3% w porównaniu do plonu w uprawie uproszczonej, pasowej i siewie bezpośrednim. Mniejszy plon nasion w tradycyjnej uprawie roli był rezultatem mniejszej masy 1000 nasion, liczby strąków na roślinie oraz liczby nasion w strąku. Tradycyjna uprawa roli przyczyniła się do obniżenia indeksu powierzchni liści LAI oraz wskaźnika zawartości chlorofilu w liściach bobiku. Warianty uprawy bezorkowej sprzyjały liczniejszemu występowaniu brodawek na korzeniach bobiku aniżeli uprawa płużna. Masa resztek pożniwnych (słoma + korzenie) kształtowała się na zbliżonym poziomie w tradycyjnej, uproszczonej i pasowej uprawie roli (2,68-2,92 t·ha-1), natomiast mniejsza była ona w siewie bezpośrednim (2,48 t·ha-1). Zakumulowanie azotu w resztkach pożniwnych, łącznie w słomie i korzeniach, największe było w pasowej uprawie roli (48,6 kg·ha-1), najmniejsze zaś w siewie bezpośrednim (42,4 kg·ha-1). Największe zachwaszczenie łanu bobiku, wyrażone w liczbie i masie chwastów, odnotowano na obiektach z siewem bezpośrednim, najmniejsze natomiast w tradycyjnej uprawie roli. Dominującym gatunkiem chwastów we wszystkich wariantach uprawowych była chwastnica jednostronna. Sposoby uprawy bezorkowej sprzyjały większej wilgotności gleby w warstwie 0-10 oraz 10-20 cm, w odniesieniu do wartości stwierdzanych w tradycyjnej uprawie roli, z wyjątkiem uprawianego rzędu w pasowej uprawie roli. Wierzchnia warstwa gleby (0-10 cm) charakteryzowała się większą aktywnością enzymatyczną na obiektach z wariantami uprawy bezorkowej, szczególnie w siewie bezpośrednim, niż w tradycyjnej uprawie roli. Określenie wpływu następczego trwałych uproszczeń w uprawie roli na plonowanie pszenicy ozimej po bobiku w płodozmianie z 75% udziałem zbóż Pszenica ozima uprawiana po bobiku plonowała na wysokim poziomie, w zakresie od 7,98 do 8,64 t·ha-1. Podobny plon ziarna i słomy pszenicy ozimej uzyskano w tradycyjnej, uproszczonej i pasowej uprawie roli. Siew bezpośredni przyczynił się do istotnego obniżenia plonu ziarna pszenicy ozimej o 6,9% oraz o 11,9% plonu słomy, w odniesieniu do średniego plonu uzyskanego w pozostałych wariantach uprawy roli. Mniejszy plon ziarna pszenicy ozimej w siewie bezpośrednim wynikał głównie z niższej obsady kłosów przed zbiorem. Obniżona liczba kłosów pszenicy ozimej na jednostce powierzchni w siewie bezpośrednim, rekompensowana była częściowo większą dorodnością ziarna oraz liczbą ziaren w kłosie. Sposób uprawy roli w niewielkim stopniu wpływał na procentową zawartość białka w ziarnie pszenicy ozimej. Największą wydajność białka uzyskano w tradycyjnej uprawie roli (926 kg·ha-1), najmniejszą zaś w siewie bezpośrednim (848 kg·ha-1)
dc.abstract.plróżnica na korzyść płużnej uprawy roli wynosiła 78 kg·ha-1. Koinokulacja. Analizy mikrobiologiczne opierały się na oznaczeniu ogólnej liczby heterotroficznych bakterii właściwych, promieniowców oraz grzybów, oligotrofów oraz kopiotrofów oraz wprowadzonych endofitów z rodzaju Pseudomanas i Bacillus. Niniejsze grupy drobnoustrojów glebowych odpowiedzialne są za przeprowadzanie wszystkich biochemicznych procesów i transformacji, które występują w glebach. Ich liczebność i aktywność wpływa bezpośrednio na żyzność i jakość gleby, a tym samym na wzrost oraz jakość plonów. Metody biochemiczne planowane w doświadczeniu polegały na oznaczeniu metodą spektrofotometryczną poziomu aktywności dehydrogenaz, fosfataz kwaśnej i zasadowej oraz katalazy. Aktywność wyżej wymienionych bioindykatorów związana jest z czynnością wielu systemów enzymatycznych w drobnoustrojach glebowych (zarówno tlenowych, jak i beztlenowych). Oznaczenie aktywności tych enzymów w glebie służyło określeniu całkowitej aktywności mikroorganizmów, odgrywającej decydującą rolę w mineralizacji materii organicznej, a tym samym udostępnianiu substancji odżywczych roślinom.
dc.contributor.authorJerzy Szukała
dc.date.accessioned2025-06-30T14:39:59Z
dc.date.available2025-06-30T14:39:59Z
dc.date.issued2018
dc.identifier.projectHOR.zg.832.8.2018
dc.identifier.urihttps://sciencerep.up.poznan.pl/handle/item/3457
dc.pbn.affiliationagriculture and horticulture
dc.subject.plbezpieczeństwo białkowe kraju
dc.subject.plbiałko paszowe
dc.subject.plpotencjał biologiczny
dc.subject.plrośliny białkowe
dc.subject.plrynek rodzimych roślin białkowych
dc.subject.plzrównoważony rozwój
dc.titleZwiększenie wykorzystania krajowego białka paszowego dla produkcji wysokiej jakości produktów zwierzęcych w warunkach zrównoważonego rozwoju
dc.typeProject
dspace.entity.typeProject
project.competition.nameInna
project.endDate2018-12-31T00:00:00
project.startDate2018-01-01T00:00:00