Retencja rozproszona jako element dywersyfikacji w łagodzeniu rosnącego deficytu wody w rolnictwie

Rosnący deficyt wody w rolnictwie skłania do coraz rozsądniejszego gospodarowania jej zasobami oraz wymusza poszukiwanie sposobów na jej dodatkową retencję. Dotychczasowe metody oparte na retencji zbiornikowej nie spełniają dziś swojej
funkcji. Konieczne jest więc poszukiwanie alternatyw. Jedną z nich jest gromadzenie wody deszczowej z budynków inwentarskich. Bazując na Powszechnym Spisie Rolnym z 2020 r., danych opadowych z wielolecia 1990–2020 dla poszczególnych miast wojewódzkich oraz danych inwestycyjnych, związanych z zakupem zbiornika na deszczówkę, dokonano oceny potencjału rozwojowego tego rodzaju małej retencji oraz przeprowadzono analizę trendu wzrostu cen za wodę wodociągową. W Polsce według dostępnych danych mamy około 201 980 obór, 65 088 chlewni oraz 96 435 kurników, o łącznej powierzchni 8820 ha. Wartość tę skorygowano o minimalną szerokość okapu, właściwą do kalkulacji powierzchni retencyjnej, uzyskując tym samym łączną powierzchnię dachu równą 9972 ha. Powierzchnia ta w zestawieniu z ilością opadów w regionie daje potencjał retencyjny na poziomie ponad 46 mln m3 wody rocznie.