Badania nad ograniczeniem sprawców fuzaryjnej zgorzeli siewek pszenicy ozimej z zastosowaniem nowoczesnych form siarki, miedzi i bioproduktów

Badaniom poddano produkty zawierające siarkę terpenoidową, lignosulfonian miedzi, heptaglukonian miedzi (pojedynczo i w mieszaninach) oraz substancje zawierające w swoim składzie Bacillus velezensis i B. amyloliquefaciens, porównując je z syntetycznym fungicydem zawierającym jako substancję czynną tebukonazol. W testach in vitro heptaglukonian miedzi oraz jego mieszanina z siarką terpenoidową całkowicie zahamowały wzrost grzybni Fusarium culmorum i F. avenaceum podobnie jak tebukonazol. Lignosulfonian miedzi wykazał wysoką skuteczność, natomiast sama siarka terpenoidowa nieznacznie ograniczała wzrost grzybni. W teście bibułowym największą skutecznością w ograniczaniu zgorzeli siewek charakteryzował się tebukonazol, a następnie lignosulfonian miedzi. Lignosulfonian miedzi pozytywnie wpływał również na parametry biometryczne siewek, wykazując podwójne działanie fungicydowe i biostymulujące. Wyniki wskazują, że skompleksowane formy miedzi mogą stanowić skuteczną alternatywę dla syntetycznych fungicydów w integrowanej ochronie pszenicy przed grzybami rodzaju Fusarium.