Rozkład drewna czeremchy amerykańskiej przez wybrane gatunki grzybów
Type
Journal article
Language
Polish
Date issued
2022
Author
Faculty
Wydział Leśny i Technologii Drewna
Journal
Acta Scientiarum Polonorum Seria Silvarum Colendarum Ratio et Industria Lignaria
ISSN
1644-0722
Volume
21
Number
2
Pages from-to
57-62
Abstract (PL)
Wstęp. Czeremcha amerykańska jest jednym z gatunków roślin inwazyjnych w polskich lasach. Większość badań opublikowanych do tej pory skupia się w znacznej mierze na zwalczaniu czeremchy amerykańskiej metodami mechanicznymi, co w większości przypadków bywa zarówno czaso-, jak i pracochłonne. Próby ograniczenia występowania czeremchy amerykańskiej metodami biologicznymi są bardzo nieliczne.
Cel badań. Celem pracy było porównanie zdolności rozkładu drewna czeremchy amerykańskiej przez gatunki grzybów nadrewnowych, które potencjalnie łatwo rozkładają drewno drzew liściastych, takich jak chrząstkoskórnik purpurowy, huba siarkowa, opieńka ciemna, polówka wiązkowa, żagwica listkowata. Jako miarę zdolności do rozkładu drewna przyjęto ubytek suchej masy po trzymiesięcznym teście rozkładu.
Materiał i metody. Do przeprowadzenia badań nad rozkładem drewna czeremchy amerykańskiej wybrano następujące gatunki grzybów: chrząstkoskórnika purpurowego (Cp), hubę siarkową (Ls), opieńkę ciemną (Ao), polówkę wiązkową (Gf) oraz żagwicę listkowatą (Ae). Badanie rozkładu drewna zostało wykonane zgodnie z normą PN-EN 350-1:2000 i EN-113:1996. Wysuszone próby drewna o wymiarach 5,0 × 2,5 × 1,5 cm były ważone na wadze laboratoryjnej z dokładnością do 0,01 g. Do sterylnych kolb Kollego z 2-procentową pożywką maltozową wyszczepiano grzybnię wybranych grzybów. W ten sposób przygotowano po 14 kolb z danym gatunkiem grzyba. Po 7 dniach na wyrosłą grzybnię wkładano po 5 prób drewna. Po 3 miesiącach inkubacji próby były oczyszczone z zewnętrznej grzybni powietrznej oraz ponownie suszone oraz ważone do stałej suchej masy. Zebrany materiał poddano analizie statystycznej.
Wyniki i konkluzje. W przypadku izolatu Gf masa próbek zmniejszyła się średnio o 10%. Wysoka wartość współczynnika zmienności (93%) oznacza duże zróżnicowanie tej cechy i świadczy o niejednorodności próbek drewna użytego w doświadczeniu. Badany rozkład charakteryzowała umiarkowana asymetria prawostronna. W przypadku izolatu Ls masa próbek zmniejszyła się średnio o 12%. Badana zbiorowość statystyczna wykazywała również silne zróżnicowanie (46%). Analizowany rozkład charakteryzowała umiarkowana asymetria lewostronna. W przypadku izolatu Cp masa próbek zmniejszyła się średnio o 9%. Badana zbiorowość statystyczna wykazywała zróżnicowanie umiarkowane (33%). Badany rozkład charakteryzowała umiarkowana asymetria lewostronna. W przypadku izolatu Ae masa próbek zmniejszyła się średnio o 9%. Badana zbiorowość statystyczna wykazywała zróżnicowanie silne (50%). Badany rozkład był symetryczny. W przypadku izolatu Ao masa próbek zmniejszyła się średnio o 7%. Badana zbiorowość statystyczna wykazywała zróżnicowanie silne (71%). Badany rozkład był symetryczny. Doświadczenie wykazało, że użyte gatunki grzybów są zdolne rozkładać drewno czeremchy amerykańskiej. Najmniejszy ubytek masy był efektem zastosowania izolatu opieńki, a największy izolatu huby siarkowej. Najmniejsze zróżnicowanie wykazały próbki drewna rozkładane przez izolat Cp. Uzyskane w prezentowanych badaniach wyniki wskazują na L. sulphureus jako grzyba, który najszybciej rozkłada drewno czeremchy, jednak jego patogeniczność wobec innych gatunków drzew uniemożliwia jego stosowanie jako biopreparatu w naturze. Wszystkie testowane gatunki grzybów prócz C. purpureum rozkładały drewno bardzo nierównomiernie, wątpliwe jest więc wykorzystanie tych grzybów w preparatach do rozkładu drewna pniaków czeremchy.
Cel badań. Celem pracy było porównanie zdolności rozkładu drewna czeremchy amerykańskiej przez gatunki grzybów nadrewnowych, które potencjalnie łatwo rozkładają drewno drzew liściastych, takich jak chrząstkoskórnik purpurowy, huba siarkowa, opieńka ciemna, polówka wiązkowa, żagwica listkowata. Jako miarę zdolności do rozkładu drewna przyjęto ubytek suchej masy po trzymiesięcznym teście rozkładu.
Materiał i metody. Do przeprowadzenia badań nad rozkładem drewna czeremchy amerykańskiej wybrano następujące gatunki grzybów: chrząstkoskórnika purpurowego (Cp), hubę siarkową (Ls), opieńkę ciemną (Ao), polówkę wiązkową (Gf) oraz żagwicę listkowatą (Ae). Badanie rozkładu drewna zostało wykonane zgodnie z normą PN-EN 350-1:2000 i EN-113:1996. Wysuszone próby drewna o wymiarach 5,0 × 2,5 × 1,5 cm były ważone na wadze laboratoryjnej z dokładnością do 0,01 g. Do sterylnych kolb Kollego z 2-procentową pożywką maltozową wyszczepiano grzybnię wybranych grzybów. W ten sposób przygotowano po 14 kolb z danym gatunkiem grzyba. Po 7 dniach na wyrosłą grzybnię wkładano po 5 prób drewna. Po 3 miesiącach inkubacji próby były oczyszczone z zewnętrznej grzybni powietrznej oraz ponownie suszone oraz ważone do stałej suchej masy. Zebrany materiał poddano analizie statystycznej.
Wyniki i konkluzje. W przypadku izolatu Gf masa próbek zmniejszyła się średnio o 10%. Wysoka wartość współczynnika zmienności (93%) oznacza duże zróżnicowanie tej cechy i świadczy o niejednorodności próbek drewna użytego w doświadczeniu. Badany rozkład charakteryzowała umiarkowana asymetria prawostronna. W przypadku izolatu Ls masa próbek zmniejszyła się średnio o 12%. Badana zbiorowość statystyczna wykazywała również silne zróżnicowanie (46%). Analizowany rozkład charakteryzowała umiarkowana asymetria lewostronna. W przypadku izolatu Cp masa próbek zmniejszyła się średnio o 9%. Badana zbiorowość statystyczna wykazywała zróżnicowanie umiarkowane (33%). Badany rozkład charakteryzowała umiarkowana asymetria lewostronna. W przypadku izolatu Ae masa próbek zmniejszyła się średnio o 9%. Badana zbiorowość statystyczna wykazywała zróżnicowanie silne (50%). Badany rozkład był symetryczny. W przypadku izolatu Ao masa próbek zmniejszyła się średnio o 7%. Badana zbiorowość statystyczna wykazywała zróżnicowanie silne (71%). Badany rozkład był symetryczny. Doświadczenie wykazało, że użyte gatunki grzybów są zdolne rozkładać drewno czeremchy amerykańskiej. Najmniejszy ubytek masy był efektem zastosowania izolatu opieńki, a największy izolatu huby siarkowej. Najmniejsze zróżnicowanie wykazały próbki drewna rozkładane przez izolat Cp. Uzyskane w prezentowanych badaniach wyniki wskazują na L. sulphureus jako grzyba, który najszybciej rozkłada drewno czeremchy, jednak jego patogeniczność wobec innych gatunków drzew uniemożliwia jego stosowanie jako biopreparatu w naturze. Wszystkie testowane gatunki grzybów prócz C. purpureum rozkładały drewno bardzo nierównomiernie, wątpliwe jest więc wykorzystanie tych grzybów w preparatach do rozkładu drewna pniaków czeremchy.
Abstract (EN)
Background.
Prunus serotina is an invasive plant species in Polish forests. Most of the studies published so far focused on the control of American bird cherry using mechanical methods, which in most cases are
time- and labor-intensive. There are very few attempts to limit the occurrence of American bird cherry with biological methods using native fungal species.
Aim of the study.
The objective of the study was to determine the possibility of decomposition of Prunus serotina wood by selected species of forest fungi.
Material and methods.
The fungal species Chondrostereum purpureum, Laetiporus sulphureus, Armillaria ostaoyae, Agrocybe aegerita, and Grifola frondosa were selected to study the decomposition of Prunus serotina wood. The wood decomposition test was conducted in accordance with the standards PN-EN 350-1 [2000] and EN -113 [1996]. Dried wood samples measuring 5.0 × 2.5 × 1.5 cm were weighed on a laboratory balance accurate to 0.01 g. The mycelium of selected fungi was inoculated into sterile Collego containing 2% maltose medium. In this way, 14 vials of a particular fungal species were prepared. After 7 days, 5 wood samples were placed on the grown mycelium. After three months of incubation the samples were again freed from the outer aerial mycelium, dried again, and weighed on a laboratory balance accurate to 0.01 g. The collected material was subjected to statistical analysis.
Results and conclusions.
In the case of the Gf isolate, sample weight decreased by an average of 10%. A high value of the coefficient of variation (93%) shows a great differentiation of the trait and proves heterogeneity of the studied population. The distribution was characterized by moderate right-sided asymmetry. In the case of the Ls isolate sample weight decreased by 12% on average. The studied statistical population also showed a strong differentiation (46%). The distribution was characterized by moderate left asymmetry. In the case of the Cp isolate sample weight decreased on average by 9%. The studied statistical group showed moderate differentiation (33 %). The distribution was characterized by moderate left asymmetry. In the case of the Ae isolate sample weight decreased by 9% on average. The studied statistical group showed a strong differentiation (50%). The distribution was symmetrical. In the case of the Ao isolate the weight of the samples decreased on average by 7%. The studied statistical group showed strong differentiation (71%). The distribution was symmetrical. Experience has shown that the fungal species used are capable of decomposing the wood of American bird cherry. The least weight loss was the result of using an Armillaria isolate, while the greatest was recorded for the isolate of Laetiporus sulphureus. The populations were highly diversified with respect to the trait studied. Wood samples decomposed by the Chondrostereum purpureum isolate showed the least differentiation. The results obtained in the presented study indicate L. sulphureus as the fungus which decomposes bird cherry wood the fastest. However, its pathogenicity towards other tree species prevents its use as a biopreparation in nature. All the tested species of fungi, except for C. purpureum, decomposed the wood very unevenly, so the use of these fungi in preparations for the decomposition of bird cherry wood is problematic.
Prunus serotina is an invasive plant species in Polish forests. Most of the studies published so far focused on the control of American bird cherry using mechanical methods, which in most cases are
time- and labor-intensive. There are very few attempts to limit the occurrence of American bird cherry with biological methods using native fungal species.
Aim of the study.
The objective of the study was to determine the possibility of decomposition of Prunus serotina wood by selected species of forest fungi.
Material and methods.
The fungal species Chondrostereum purpureum, Laetiporus sulphureus, Armillaria ostaoyae, Agrocybe aegerita, and Grifola frondosa were selected to study the decomposition of Prunus serotina wood. The wood decomposition test was conducted in accordance with the standards PN-EN 350-1 [2000] and EN -113 [1996]. Dried wood samples measuring 5.0 × 2.5 × 1.5 cm were weighed on a laboratory balance accurate to 0.01 g. The mycelium of selected fungi was inoculated into sterile Collego containing 2% maltose medium. In this way, 14 vials of a particular fungal species were prepared. After 7 days, 5 wood samples were placed on the grown mycelium. After three months of incubation the samples were again freed from the outer aerial mycelium, dried again, and weighed on a laboratory balance accurate to 0.01 g. The collected material was subjected to statistical analysis.
Results and conclusions.
In the case of the Gf isolate, sample weight decreased by an average of 10%. A high value of the coefficient of variation (93%) shows a great differentiation of the trait and proves heterogeneity of the studied population. The distribution was characterized by moderate right-sided asymmetry. In the case of the Ls isolate sample weight decreased by 12% on average. The studied statistical population also showed a strong differentiation (46%). The distribution was characterized by moderate left asymmetry. In the case of the Cp isolate sample weight decreased on average by 9%. The studied statistical group showed moderate differentiation (33 %). The distribution was characterized by moderate left asymmetry. In the case of the Ae isolate sample weight decreased by 9% on average. The studied statistical group showed a strong differentiation (50%). The distribution was symmetrical. In the case of the Ao isolate the weight of the samples decreased on average by 7%. The studied statistical group showed strong differentiation (71%). The distribution was symmetrical. Experience has shown that the fungal species used are capable of decomposing the wood of American bird cherry. The least weight loss was the result of using an Armillaria isolate, while the greatest was recorded for the isolate of Laetiporus sulphureus. The populations were highly diversified with respect to the trait studied. Wood samples decomposed by the Chondrostereum purpureum isolate showed the least differentiation. The results obtained in the presented study indicate L. sulphureus as the fungus which decomposes bird cherry wood the fastest. However, its pathogenicity towards other tree species prevents its use as a biopreparation in nature. All the tested species of fungi, except for C. purpureum, decomposed the wood very unevenly, so the use of these fungi in preparations for the decomposition of bird cherry wood is problematic.
License
CC-BY-NC - Attribution-NonCommercial
CC-BY-NC - Attribution-NonCommercial Open access date
June 30, 2022