Rozwój lokalny obszarów wiejskich od upodmiotowienia do planowania strategicznego

Rozwój obszarów wiejskich rozpatrywać można w odmiennych ujęciach czasowych oraz na różnych szczeblach podziału administracyjnego, przy czym rozwój całego kraju jest składową postępu mniejszych jednostek terytorialnych. W ujęciu podziału administracyjnego, zwłaszcza poziom lokalny jest istotny z punktu widzenia możliwości określenia i zaspokajania potrzeb mieszkańców, czemu służą podstawowe instrumenty wspierania rozwoju. Instrumenty te odnoszą się do kwestii planowania rozwoju lokalnego, czyli działań prowadzonych przez lokalne samorządy i odnoszących się do kwestii budowania długoterminowych programów rozwojowych. Współcześnie problemy programowania rozwoju znajdują rozwiązanie w odniesieniu do zasad zarządzania strategicznego rozwojem jednostek obszarowych. Wiedza na ten temat, zdobywana w ujęciu istotnych wydarzeń historycznych (bogacenie się społeczeństw, przemiany cywilizacyjne, procesy transformacji i integracji społeczno-gospodarczej itd.), jest konotacją obserwacji zasad i mechanizmów stojących u podstaw przemian społeczno-gospodarczych oraz wniosków na temat praktycznych działań samorządów. Stąd przyjęta koncepcja przeprowadzonych badań oparta została na rozważaniach teoretycznych, które towarzyszyły rozwojowi koncepcji kształtowania sytuacji obszarów wiejskich oraz modyfikowania systemu instytucjonalnego programowania i budowania strategii rozwoju przez samorządy gminne. Książka ma charakter teoretyczno-poznawczy z elementami badań empirycznych będących tłem istotnych rekomendacji, może służyć jako podręcznik akademicki.