Dostępność wody dla lasu z uwzględnieniem susz od początku XX wieku na obszarze Puszczy Noteckiej

Warunki fizyczno-geograficzne, zwłaszcza miąższe zaleganie piasków, niskie zdolności retencyjne gleb i gruntów w strefie aeracji, a także głębokie zaleganie wody gruntowej, zwykle poniżej strefy czynnej korzeni drzew, sprawiają, że obszar Puszczy Noteckiej jest stosunkowo podatny na susze. Zatem dostępność wody dla lasu na obszarze Puszczy zależna jest silnie od przebiegu warunków atmosferycznych, zarówno w zakresie przychodów, będących rezultatem opadów atmosferycznych, jak i rozchodów wynikających z przebiegu procesu ewapotranspiracji. Te uwarunkowania mają istotne konsekwencje ekosystemowe i decydują o warunkach prowadzenia gospodarki leśnej, zwłaszcza w kontekście zmian klimatu. W pracy podjęto próbę oceny przebiegu elementów meteorologicznych oraz miar suszy w okresie 1901–2020 dla lat, miesięcy, pór roku, a także okresu wegetacyjnego. Oceniano dynamikę temperatury, opadów, ewapotranspiracji potencjalnej, klimatycznego bilansu wodnego oraz rozkładu i natężenia suszy z wykorzystaniem jej miar, tj. standaryzowanego klimatycznego bilansu wodnego oraz wskaźnika suszy Palmera. Oceniano główne trendy elementów klimatu, w tym również okresy znaczących zmian tych trendów (tzw. punkty zmiany).